Summary: Се дефинираат три начини на задавање на функција: аналитички, графички и табеларен начин.
Note: Your browser may not currently support MathML. See our browser support page for additional details. You can always view the correct math in the PDF version.
Функцијата може да биде задедена во алитички, табеларен или графички облик.
| x | 1 | 2 | 3 | 0 | -1 | -2 |
| y | 3 | 5 | 7 | 1 | -1 | -3 |
множеството D = {1, 2, 3, 0, -1, -2}, а множеството G = {3, 5, 7, 1, -1, -3} и тоа се шест изолирани точки во рамнината.
Множеството на подредени двојки
Во најголем број случаи при задавање на функцијата, таа може да преминува од еден во друг облик. Секој начин на задавање има свои предности и недостатоци. Аналитичкиот начин е многу важен во математичката анализа и покрај тоа што овој облик не дава визуелна прегледност на фунцијата, која ја има табеларниот и графичкиот начин, но тој дава можност за проучување на особините на функцијата како и составување на табела со пресметани вредности на фунцијата, а со тоа и определување на произволно множество од изолирани парови точки кои може да се нанесат во рамнината (тие се дел од графикот на функцијата) и да се поврзат во согласност со испитаните особини на функцијата. Знаејќи ја само табелата на конечен број изолирани точки од фукцијата, може да се нацрта графикот на функција само ако таа е од елементарен вид, а тоа се функции за кои однапред се знае обликот на графикот, додека во останатите случаи само со поврзување на точките од табелата може да се направи грешка во графичкото претставување на функцијата, бидејќи помеѓу две изолирани точки не се знае дали функцијата е дефинирана, дали има еден екстрем или повеќе и сл.