Alphonse Daudet (1840 – 1892) was een van Frankryk se bekendste skrywers.

Hy is in Provence op die Franse platteland gebore waar hy sy kinderjare deurgebring het. In hierdie tyd het hy ‘n lewenslange liefde vir die mense van hierdie streek ontwikkel.

Op 16-jarige leeftyd moes hy skool verlaat vanweë huislike omstandighede. Hy het na Parys vertrek waar hy by sy broer, ‘n joernalis, gaan bly het.

Kort na sy aankoms het hy begin om vir homself naam te maak as skrywer van gedigte, romans en toneelstukke.

Vanweë sy swak gesondheid a.g.v. die ontberings wat hy moes verduur gedurende die eerste twee jaar van sy verblyf in Parys, het hy dikwels na die Franse platteland gereis om te gaan rus en aan te sterk. Tydens hierdie periodes het hy stof versamel vir die kortverhale, of te wel briewe, wat in 1869 sou verskyn in sy bundel, Poskaarte uit my meul.

Die Muil van Avignon is een van die kortverhale wat in Poskaarte uit my meul opgeneem is.

Sy skryfwerk is veral gekenmerk deur deernis en empatie waarmee hy die karakters in sy verhale uitgebeeld het, en ook sy beskrywing van die andersheid van die mense, plekke en dinge in die verhale.

Trouens, hy is daarvan beskuldig dat hy alles en almal verromantiseer het in sy skryfwerk.

Alponse Daudet se skryfwerk is gekenmerk deur deernis en empatie. Hy is ook daarvan beskuldig dat hy alles en almal verromantiseer het in sy skryfwerk.

Gebruik ‘n verklarende woordeboek om hierdie woorde te verduidelik:

hoofstuk 2

‘n Goeie voorbeeld hiervan was die merkwaardige verhaal van Tistet Vedene. Vroeg reeds was Tistet Vedene ‘n regte klein niksnuts. Sy vader, die goudsmid, het hom weggejaag omdat hy te lui was om te werk. Boonop het hy die ander leerjongens gedurig in die moeilikheid laat beland. Ses maande lank het hy in die strate van Avignon rondgedwaal, veral naby die pous se paleis. Die klein vabond het lank reeds planne beraam om die pous se muil te gebruik tot sy voordeel.

Op ‘n dag toe die pous alleen gaan ry het op sy muil, het hy die karnallie raakgeloop. Die knaap het vol bewondering uitgeroep: “Heilige Vader, wat ‘n pragtige muil!” Hy het die muil gestreel en gesê: “Selfs die keiser van Duitsland se muil is nie mooier nie!” Hy het liefderyk in die muil se oor gefluister: “My juweel, my skat, my kosbare pêrel!” Die pous was diep ontroer. Hy het by homself gedink: “Wat ‘n oulike seun! Kyk hoe gaaf is hy teenoor my muil!” En raai wat gebeur die volgende dag? Tistet het sy ou, geel baadjie verruil vir ‘n koorhemp met ‘n kantkraag en ‘n pers mantel. Hy het een van die pous se koorknape geword. Dit was ‘n voorreg wat slegs bedoel was vir seuns uit die adelstand. Sy gekonkel het vrugte afgewerp, maar dit was maar net die begin.

Toe hy eers in die pous se diens was, het hy voortgegaan om sy speletjie te speel. Hy was astrant teenoor almal behalwe die pous se muil. Teenoor haar was hy baie sorgsaam. Hy het gedurig vir haar hawer en lusern aangedra, en dan het hy seker gemaak dat die pous hom sien. So het dit dan gebeur dat die pous besluit het om die versorging van die muil aan Tistet op te dra. Hy het hom toegelaat om die bak kruiewyn elke aand vir die muil te neem. Hieroor was die kardinale baie suur.

Maar dit het die arme muil duur te staan gekom. Net voor dit tyd was vir die wyn, het Tistet se koorvriende ook hul opwagting gemaak. Met hul koorhemde en mantels het hulle in die hooi kom baljaar. Dan, as Tistet opdaag met die wyn, het die marteling van die arme dier eers begin.

Die gegeurde wyn waarvoor die muil so lief was, het die nare Tistet tot by haar neus gebring om te ruik. Maar oomblikke later het die koorknape dit opgedrink. Dan het hulle soos duiweltjies geword. Die een het haar ore getrek en ‘n ander een het haar stert getrek. Hulle het wydsbeen op haar rug gespring, en hul pette oor haar oë getrek.

Maar sy was nie verniet die pous se muil nie. Sy het kalm gebly al wou sy so graag een van hulle ‘n skop gee. Elke keer as Tistet agter haar staan, kon sy voel hoe haar hoewe begin jeuk. Sy wou veral vir hom een harde skop gee omdat hy sulke nare poetse op haar gebak het.

Eendag het hy haar in die kloktoring van die paleis opgeneem tot heel bo. Die arme muil het byna gesterf van vrees. Sy moes ‘n uur lank om en om die trappe klim. Toe sy eindelik bo kom, het Avignon ver, ver onder haar gelê. Die mense was so groot soos miere. Die arme muil het so hard begin balk dat elke ruit van die paleis begin bewe het.

Die pous het na buite gehardloop: “Wat makeer? Wat doen hulle aan my arme muil?

Tistet was in die binnehof. Hy het gemaak asof hy huil.

“Vader, dit is vreeslik! Dis is u muil wat in die kloktoring opgeklim het!”

“Wat! Op haar eie?” het die pous verskrik gevra.

“Ja, Vader,” antwoord Tistet. “Op haar eie!”

“Grote genade!” roep die pous. “Het sy dan mal geword? Kom dadelik af, jou lawwe dier!”

Maar die vraag was “Hoe?”. Trappe op was maklik, maar trappe af sou sy net haar bene breek. Terwyl sy verskrik in die toring gewag het, het sy gedink: “Wag maar, Tistet. As ek hier afkom, gaan jy die skop van jou lewe kry.”

Met ‘n katrol, toue en ‘n draagbaar het hulle die muil laat afsak grond toe. Dit was nie vir haar lekker om in die lug rond te swaai voor al die mense nie. Almal het vir haar gelag.

Daardie nag het sy nie ‘n oog toegemaak nie. Sy het net gedink aan Tistet Vedene en die skop wat sy vir hom die volgende dag sou gee.

Dit sou ‘n magtige skop wees.

(word vervolg)

Dwarsdeur die verhaal was daar altyd jolyt, pret en plesierigheid. Maar daar het ‘n wending ingetree. Iets treurigs het gebeur. Wat was dit

In hierdie aflewering bereik die verhaal sy hoogtepunt of klimaks.

Wat is die hoogtepunt van die verhaal?

Vorm groepe. Lees die hoofstuk baie noukeurig. Elkeen in die groep kry ‘n beurt om ‘n paragraaf hardop voor te lees.

Bespreek nou die volgende vrae:

Onthou die reëls van groepwerk is die volgende:

Trek ‘n kruisie in die gepaste blokkie na elke stelling:

Voornaamwoorde word gebruik wanneer ons nie die name van persone of dinge wil noem nie. Ons kan sê: “Gee vir Sarel Sarel se toebroodjies.” Dit is egter makliker om te sê: “Gee vir Sarel sy toebroodjies,” of “Gee vir hom sy toebroodjies.”

Sulke woorde wat mense en dinge aandui, word voornaamwoorde genoem.

Nog voorbeelde:

Hulle is veral die volgende:

Ek, jy en u moet almal teenwoordig wees.

Wie is dit daardie?

Hy en sy is nooi en kêrel.

Ons gaan eers by julle kuier en dan by hulle.

Verskoon my.

Onse Vader, laat U wil geskied.

Maak soveel sinne as wat jy kan:

Die belangrikste betreklike voornaamwoorde is:

wat, wie, wie se, waaronder, waarop

Hulle word gebruik ná die selfstandige naamwoord. Hulle het betrekking op die mense, diere of dinge wat direk voor hulle staan.

Die man wat daar sit, is my oom.

Die man wie se motor gesteel is, is my oom.

Die sambreel waaronder ons sit, verskaf koelte.

Die stoel waarop jy sit, is ‘n antiek.

Die mense aan wie ek die grap vertel het, het gelag.

Onderstreep die regte woord tussen hakies:

Vul die regte betreklike voornaamvoorde in:

Ma wil my hemp, jou broek en sy trui was.

Ons klere is baie modieus, maar hulle klere is outyds.

Die vetgedrukte woorde in hierdie sinne dui op besittings.

Opdrag 7:

Om die korrekte voornaamwoorde in te vul

[LU 6.2.2]

Vul die korrekte voornaamwoorde in:

Opdrag 1

(a)

(i) Deernis: Innige medelye; jammerte.

(b)

(i) Karakteriseer: Die kenmerkende besonderhede van ‘n persoon beskryf.

Opdrag 2

Tistet Vedene is aangestel om die pous se muil te versorg. Hy was egter baie naar en ongeskik tenoor die muil. Hy en sy vriende het die muil geterroriseer.

Hy het die muil in die toring opgeneem en verneder voor die inwoners van Avignon.

Selfs die pous het begin om sy muil te wantrou.

Opdrag 3

om in ‘n groep aan ‘n bespreking deel te neem

Opdrag 4

Ja, ja, ja, nee, nee, ja, nee, ja, ja, nee.

Opdrag 5

Daar is geen verkeerde moontlikhede nie.

Opdrag 6

(a)

1. Die man wat daar woon.

2. Die kat wat kleintjies gekry het.

3. Die bal wat oor die muur gehop het.

(b)

1. Die seun wat daar staan _______

2. Die man wie se motor ._________

3. Is dit die mens waarmee _________ ?

4. Die fiets wat ek gekoop het ________

5. Dit is Peet wie se broer ____________

6. Die glas waaruit jy drink _________

7. Die vrou met wie ek praat _________

8. Die rolskaatse waarvoor ek__________

9. Waar is die hond wat _________ ?

10. Die huis waarin ons woon_______

Opdrag 7